I medisinskapet: Ingunn Yssen

Politisk rådgjevar for Arbeiderpartiet. Statssekretær i to departement. Direktør for Likestillingssenteret. Spesialrådgjevar i FN. Internasjonal sekretær i LO, ei stilling ho sa opp med heile det norske folk som tilskodarar – fordi ho kjende seg trakassert av sjefen. No har ekskona til Kjetil Try laga Bråk att. Denne gongen på unge, norske kvinner sine vegne. For som ho og medforfattar Marie Simonsen konkluderer både i boka si og i ein kronikk i VG i mars: «Kvinner med barn kommer dårligere ut på alle statistikker som måler penger, fritid, karriere og lykke, mens det er omvendt for menn. Kvinner burde med andre ord hverken gifte seg eller få barn.» Så, kan du tenkje deg kva som er favorittlegemiddelet hennar?

— Eg brukar ho ikkje sjølv, altså, men det er p-pilla, det. Ein revolusjon for kvinna!

— Det ante oss.

— Når ho kom på marknaden i Noreg i 1967, utgjorde ho eit enormt steg for kvinna; no kunne ho bestemme over eigen reproduksjon – eit gjennombrot for kvinnefrigjeringa, seier Ingunn Yssen.

— Kva har du i medisinskapet ditt, då?

— Eg er frisk og kjem frå ein familie som er måtehalden med pilleknasking, så det er ikkje stort. Det viktigaste er nok febernedsetjande for barn, kuldekrem og ikkje minst Jungelboka-plaster. Poden på fem treng plaster for det meste om dagen.

— Og så har eg litt Antibac liggjande, truleg etter svineinfluensahysteriet i fjor haust.

— Vi fekk med oss den uroa her i redaksjonen også. Er du ein av dei som hamstra Tamiflu?

— Nei, så langt gjekk eg ikkje.

— Kva med pilleshopping på nett og i utlandet?

— Det ville eg aldri turt! Eg er blant dei som stolar på det norske Legemiddelverket og apoteka. Jaja, eg har forresten handla på svenske apotek. Der trur eg dei er enda strengare enn her i Noreg; til dømes får vi ikkje kjøpt fluortablettar til barn under 12 år i nabolandet, fortel Yssen.

— Så du har tillit til apoteket?

— Ja, og det heilt frå barndomen av. Eg synest eg får gode råd der, om så mangt. No har utvalet blitt større også, og det er jo bra, så lenge dei ikkje går for langt. Nokre apotek ser dessverre ut som dei reinaste parfymeria i dag og fortener kanskje ikkje den statusen dei ein gong hadde.

— Eg forventar i alle fall at varene eg kjøper på apoteket har dokumentert effekt, understrekar ho.

— Har du ei pillehistorie til oss, då, til åtvaring?

— Tja, ho er ikkje så alvorleg, men kunne ha blitt det om det var snakk om eit anna medikament. Barnet mitt er astmatisk og vart dårleg no i vinter. Så vi gjekk til legen og fekk nokre piller han skulle ta tre av to gonger i døgnet. Desse skulle løysast opp i vatn. No har det seg slik at eg drikk mykje vatn og har alltid eit glas ståande, så då eg hadde løyst opp desse pillane kom eg i vanvare til å drikke dei sjølv! I halvpanikk kasta eg meg over telefonen og ringte til legen – som heldigvis berre lo godt av meg og sa at dette kom til å gå heilt fint.

 (Publisert i NFT nr. 4/2010 s. 33)